“De dodendans” van Gilles Corrozet en Jean de Vauzelles is een historische verzameling houtsneden en bijbehorende verzen, geschreven in het begin van de 16e eeuw. Dit werk biedt een indringend commentaar op de onvermijdelijkheid van de dood en het universele karakter van de sterfelijkheid, en laat zien welke uitwerking die heeft op verschillende sociale klassen en beroepen. Het boek werd voor het eerst gepubliceerd in 1538 en weerspiegelt de sociaal-politieke opvattingen van zijn tijd, in het bijzonder die van het Europa na de Reformatie, waar thema’s als moraliteit en de menselijke conditie veel aandacht kregen. Het boek bevat een reeks illustraties van Hans Holbein de Jonge, elk vergezeld van een Latijns bijbelcitaat en een kwatrijn in het Frans. Elke illustratie beeldt een ander lid van de samenleving uit, van koningen en pausen tot gewone mensen, en toont hoe de dood iedereen zonder onderscheid treft. De houtsneden dienen zowel als onmiskenbare herinneringen aan de sterfelijkheid alsook als maatschappijkritiek, waarbij ze zinspelen op de morele tekortkomingen van de afgebeelde personages. De tekst verweeft didactische elementen met een gevoel van urgentie en spoort lezers aan na te denken over hun leven en het vergankelijke karakter van het bestaan. Al met al geldt “De dodendans” als een krachtige artistieke en literaire bespiegeling over de kwetsbaarheid van het leven en het uiteindelijke lot dat iedereen te wachten staat.
De Franse kwatrijnen zijn toegeschreven aan Jean de Vauzelles of Gilles Corrozet.