„Miłosne historie starożytniej panny” Lilian Bell to powieść napisana na końcu XIX wieku. Opowieść jest narrowana przez nieujawnioną bohaterkę, która reflektuje nad swoim życiem jako starożytna panna, analizując swe myśli i spostrzeżenia dotyczące miłości, relacji z innymi ludźmi oraz oczekiwań społecznych wobec kobiet. Poprzez swój szczerby i humorystyczny styl pisania autorka zapoznaje czytelników z różnymi postaciami ze swojego życia, podkreślając złożoność i często gorzkosłodką naturę miłości i towarzystwa. Na początku powieści bohaterka stara się poradzić z nadejściem trzydziestego roku życia oraz z etykietą „starożytniej panny”, rozmyślając nad swoją tożsamością i samopoznawaniem. Udaje się jej również ironicznie ocenić społeczne nastawienie do kobiet, które nie są zamężone, a w serii krótkich opowiadań pokazuje życie miłosne swoich znajomych. Pierwsze rozdziały utwierdzają ton całej powieści – autorka opowiada o swoich niespełnionych pragnieniach, a jednocześnie obserwuje relacje osób wokół siebie, wliczając problemy w małżeństwie i inne aspekty miłości.