‘The Deaf’ van Harry Best is een sociologisch onderzoek dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het boek bestudeert de positie van doofden in de Amerikaanse samenleving en beoordeelt de maatregelen die zijn genomen voor hun onderwijs. Het verkent ook de vaak over het hoofd worden gezien status en uitdagingen waarmee de doofgemeenschap te maken heeft, hoe de samenleving hen perceptieert en welke wetgevende maatregelen van belang zijn voor hun welzijn. In het inleidende gedeelte worden de doelstellingen van het onderzoek uiteengezet; er wordt nadruk gelegd op de behoef om de positie van de doofbevolking in de samenleving te begrijpen, evenals hun historische en huidige behandeling. Best beschrijft het bereik van zijn onderzoek, waarbij hij uitgebreid gebruikmaakt van documenten, rapporten en persoonlijke correspondentie over scholen en organisaties voor doofden. Hij bespreekt ook de verschillen tussen de termen ‘doof’ en ‘dumb’, en maakt duidelijk dat doofheid vooral te maken heeft met het verlies van het gehoor, terwijl de meeste doven in zekere mate nog wel kunnen spreken. Verder wordt aandacht besteed aan het aantal doven in de Verenigde Staten, hun levensomstandigheden en de medische of sociale factoren die hun leven beïnvloeden. Dit vormt de basis voor de verdergaande discussies in het boek.