„Humanistyczna pielęgnacja” autorstwa Josephine G. Paterson i Loretty T. Zderad to publikacja meta-teoretyczna, skupiona na filozofii i praktyce pielęgniarstwa, napisana w końcu XX wieku. Celem tej książki jest wyjaśnienie zasad teorii humanistycznej pielęgnacji oraz zachęcenie pielęgniarek do rozwoju osobistego i pozytywnego wpływu na środowisko, w którym pracują. Tekst stanowi podstawowe badanie aspektów interpersonalnych i egzystencjalnych praktyki pielęgniarstwa, z naciskiem na znaczenie ludzkiej więzi i dialogu. Wstęp do książki umożliwia zrozumienie dialektycznej natury tej dziedziny; prezentuje koncepcję, że pielęgniarstwo to w istocie działanie humanistyczne, charakteryzowane przez wzajemne stosunki pomiędzy pielęgniarkami a pacjentami. W pierwszych rozdziałach omawiane są wyzwania, przed którymi stoją pielęgniarki w zmieniającym się środowisku zdrowia, a także podkreślana jest wartość autentycznej komunikacji i wzajemnego rozwoju. W rezultacie pokazuje się, że pielęgniarstwo nie jest jedynie profesją techniczną, ale praktyką zasadniczo opartą na relacjach i ludzkich doświadczeniach; przy tym istotna jest refleksja pielęgniarek nad własnym życiem, aby to wzbogaciło ich pracę.