«Характар» Сэмюэля Смайлза — філасофскі трактат, напісаны ў сярэдзіне XIX стагоддзя. У творы разглядаецца фундаментальная роля характару ў асабістым і грамадскім развіцці, падкрэсліваецца важнасць маральнай сумленнасці, абавязку і выхавання цнотаў у фарміраванні як асобных людзей, так і супольнасцяў. У тэксце асвятляюцца розныя гістарычныя постаці і прыклады, якія ілюструюць, як характар уплывае на ўчынкі чалавека і на грамадскую тканіну ў шырэйшым сэнсе. Пачатак кнігі закладвае трывалую аснову для яе асноўных тэм, даследуючы сутнасць характару і яго ўплыў на чалавечае жыццё. Смайлз пачынае з пранікнёных цытат вядомых мысляроў, а затым выкладае свае погляды на перавагу характару над інтэлектам або багаццем. Ён сцвярджае, што сапраўдная дасканаласць вынікае з маральнай сутнасці чалавека, і падкрэслівае, што сапраўдная веліч заключаецца ў добрасумленным выкананні сваіх абавязкаў незалежна ад становішча чалавека ў жыцці. На працягу гэтага фрагмента чытач знаёміцца з думкай, што паводзіны чалавека ў паўсядзённых сітуацыях больш дакладна адлюстроўваюць яго характар, чым вялікія дасягненні; для ўмацавання гэтых прынцыпаў прыводзяцца прыклады вядомых асоб.