«شخصیت» اثر ساموئل اسمایلز رسالهای فلسفی است که در اواسط قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر به نقش بنیادی شخصیت در رشد فردی و اجتماعی میپردازد و بر اهمیت درستکاری اخلاقی، وظیفه و پرورش فضایل در شکلگیری افراد و جوامع تأکید میکند. متن، برای نشان دادن تأثیر شخصیت بر اعمال انسان و بافت گستردهتر جامعه، به شخصیتها و نمونههای تاریخی گوناگونی اشاره میکند. آغاز کتاب با بررسی ماهیت شخصیت و تأثیر آن بر زندگی انسان، شالودهای استوار برای مضامین محوری آن بنا مینهد. اسمایلز پیش از آنکه دیدگاههای خود را درباره برتری شخصیت بر هوش یا ثروت بیان کند، کتاب را با نقلقولهایی تأثیرگذار از اندیشمندان نامدار آغاز میکند. او بر این باور است که تعالی راستین از سرشت اخلاقی افراد سرچشمه میگیرد و تأکید میکند که بزرگی واقعی در انجام رضایتبخش وظایف خویش، فارغ از جایگاه فرد در زندگی، نهفته است. در سراسر این بخش، خواننده با این اندیشه آشنا میشود که رفتار شخصی در موقعیتهای روزمره، شخصیت فرد را دقیقتر از دستاوردهای بزرگ بازتاب میدهد؛ و برای تقویت این اصول، نمونههایی از چهرههای شناختهشده ارائه میشود.