Visente Blasko Ibanesning «Los argonautas» romani XX asr boshlarida yozilgan. Asar shoir va xayolparast sifatida tasvirlangan Fernando de Oxedaga markazlashadi: u sevgilisi Mariya Tereza bilan yaqinda ayrilganidan so‘ng Buenos-Ayresga jo‘nab ketishga hozirlik ko‘rar ekan, ruhiy iztiroblarni boshdan kechiradi. Oxeda sevgi va ayriliq tuyg‘ulari bilan kurashar ekan, voqealar sog‘inch, ekzistensial mushohada va vaqt o‘tishi mavzulari atrofida rivojlanadi. «Los argonautas»ning boshlanishi o‘quvchini Fernando de Oxeda yozishga urinayotgan, biroq atrofidagi jo‘shqin muhit chalg‘itayotgan rang-barang manzaraga olib kiradi. U Mariya Tereza haqidagi xotiralarini yodga olar ekan, ularni kutayotgan ayriliqning hissiy og‘irligi yaqqol seziladi. Dastlabki sahnalar uning ichki mushohadasini tasvirlaydi va atrofidagi muhit hamda qahramonlarning jonli manzarasini yaratadi; shu tariqa uning ichki iztiroblari bilan tashqi olam o‘rtasidagi qarama-qarshilik namoyon bo‘ladi. Asarda Oxedaning o‘zini kutayotgan masofa va xotiralarning tinmaydigan alamiga qarshi kurashi tasvirlanib, roman davomida muhabbatning murakkabliklarini ta’sirchan tadqiq etish uchun zamin yaratiladi.