Vicente Blasco Ibáñez tarafından yazılan “Los Argonautas”, 20. yüzyılın başlarında kaleme alınmış bir romandır. Hikaye, şair ve hayalperest olarak tasvir edilen Fernando de Ojeda etrafında döner. Sevgilisi María Teresa’dan ayrıldıktan sonra Buenos Aires’e gitmeye hazırlanan Ojeda, içsel bir huzursuzluk yaşar. Aşk ve kaybetme duygularıyla mücadele ederken, hikaye özlem, varoluşsal düşünceler ve zamanın akışı gibi temalar etrafında ilerler. “Los Argonautas”ın başlangıcı, okuyucuyu Fernando de Ojeda’nın yazmaya çalıştığı canlı bir ortama sokar; ancak çevresindeki hareketli atmosfer onun dikkatini dağıtır. María Teresa’ya dair anılarına daldıkça, yaklaşan ayrılıklarının getireceği duygusal yük daha da belirgin hale gelir. İlk sahneler, Ojeda’nın iç dünyasını ve çevresindeki karakterleri canlı bir şekilde tasvir eder; böylece onun içsel karmaşası ile dış dünya arasında bir tezat oluşturulur. Hikaye, Ojeda’nın önünde bekleyen uzaklıkla ve hâlâ aklında kalan anılarla verdiği mücadeleyi gözler önüne serer ve roman boyunca aşkın karmaşıklıklarının derinlemesine incelenmesinin zeminini hazırlar.