„Młodość” Lwa Tołstoja to powieść na poły autobiograficzna napisana w późnym XIX wieku. Historię opowiada młody protagonista, rozważając swoje przejście od dzieciństwa do adolescencji i skupiając się na myślach o moralności, samodoskonaleniu oraz żywiołowości i zamęcie, które towarzyszą młodości. Centralne dla narracji są jego relacje z przyjaciółmi i rodziną, zwłaszcza z mentorem Dymitrem, który pobudza w nim odnowione dążenie do cnoty i głęboką introspekcję nad własną przyszłością. Na początku powieści protagonista relacjonuje początki swojej młodości, zmagając się z poczuciem niewystarczalności i samoświadomością. Ma prawie szesnaście lat i znajduje się rozdarty między wpływem edukacji a oszałamiającymi podtonami wiosny, które rozniecają marzenia o doskonaleniu się i przygodzie. Otwarcie zarysowuje również jego relacje z istotnymi postaciami, ujmując jego wygląd, myśli wewnętrzne i ambicje, by stać się kimś lepszym. Ma skłonność oscylować między wzniosłymi ideałami, takimi jak pełnienie aktów dobroczynności, a surową rzeczywistością swojego prozaicznego życia, co często wiedzie go ku jałowym rozmyślaniom i marzeniom na jawie. Początek stanowi bogate tło jego zmagań moralnych i nadaje ton drodze dojrzewania, gdy przemierza złożoność młodości i odkrywania siebie.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Youth_(Tolstoy_novel))