„Rycerz dam i nieszczęśnego fortuny” autorstwa Dolenta Fortuné to poetyczny romans napisany w okresie późnego średniowiecza lub wczesnej renesansu. Opowieść skupia się na tematach rycerzeństwa, miłości oraz cnostów arystokracji, personifikowanych przez głównych bohaterów – szczególnie przez szlachetnego Nobles Cœur i godną panią Noblesse féminine. W tekście połączono filozoficzne i moralne refleksje nad cnotami, pragnieniami oraz rolami mężczyzn i kobiet w społeczności, zwłaszcza w kontekście związków romantycznych. Na początku opowieści pokazany jest główny bohater – Nobles Cœur – przeżywający melancholię i pragnący ukojenia i zrozumienia. Tajemniczy głos wezwuje go, zachęcając go do wyruszania w podróż, która doprowadzi go do spotkania z Noblesse féminine – damą reprezentującą cnotę i wdzięczność. Razem prowadzą dialogi o miłości, honorze i lojalności, czym zakładają fundament dla narracji bogatej w tradycje rycerzeństwa. Sama przyroda jest tu personifikowana; stanowi drogowskaz dla bohaterów i nadaje całości mistyczny ton, nawiązujący do wielkiej przygody pełnej moralnych lekcji i prób serca.