«Thespis (رمانهای کوتاه و داستانها)» اثر کارلوس او. بونگه مجموعهای از رمانهای کوتاه و داستانهایی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. به نظر میرسد این کتاب از طریق مجموعهای متنوع از شخصیتها و حالوهواها به بررسی موضوعات گوناگون میپردازد و میراث هنری تسپیس، چهرهٔ یونانی باستانی که آغازگر تئاتر دانسته میشود، را گرامی میدارد. بخش آغازین نشان میدهد که اثر بونگه عناصر درام و دروننگری شخصی را در هم خواهد آمیخت و پیچیدگیهای تجربهٔ انسانی را برجسته خواهد کرد. در آغاز «Thespis»، پیشگفتاری ارائه میشود که به خود تسپیس ادای احترام میکند و با پرداختن به ابداع قالب گفتوگو در اجراها، اهمیت او را بهعنوان پدر تئاتر یونان بررسی میکند. این چارچوب زمینه را برای روایتهای بعدی، با آغاز «El último grande de España»، فراهم میکند؛ روایتی که زندگی پابلو، نجیبزادهای جوان، را شرح میدهد که ارزشهای القاشده از سوی خانوادهاش و خواهر سلطهگرش، اوسِبیا، عمیقاً بر او اثر گذاشتهاند. داستان کشمکشهای درونی پابلو دربارهٔ وظیفه و عشق را در میان سختگیری انتظارات اشرافی بازگو میکند و تعاملات او را هم با تأثیرات گذشته و هم با فشارهای اجتماعی معاصر به نمایش میگذارد.