‘La Montanara’ van Anton Giulio Barrili is een roman die werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De handeling speelt zich af tegen een achtergrond van politieke intrighes en familiale plichten, en richtt zich op de jonge graaf Gino Malatesti, die wordt geëxilleerd vanwege zijn liberale overtuigingen en gedrag dat het autoritaire normen van zijn tijd tart. De verhaalontwikkeling vindt plaats in een rijk beschreven Italiaanse omgeving en legt de tegenstelling tussen de traditionele aristocratie en de opkomende revolutionaire gevoelens bloot. In het begin van de roman wordt graaf Gino Malatesti voorgesteld; hij ontvangt een brief van de politiechef waarin hem wordt meegedeeld dat hij naar Querciola is geëxilleerd als straf voor zijn schandalige gedrag – zijn liberale contacten en politieke uitbarstingen. Het eerste hoofdstuk gaat dieper in op Gino’s verleden en de gespannen relatie met zijn vader, graaf Jacopo, waardoor de generatiesverschillen in ideologie worden duidelijk. Tijdens zijn reis reflecteert Gino over de gevolgen van zijn ballingschap; uiteindelijk belandt hij tussen de schoonheid van de Apennijnen en in het gastvrije gezin Guerri, wiens levens nauw verbonden zijn met de natuurlijke omgeving waarin hij zich nu bevindt. De rijke details en de dynamiek tussen de personages zorgen voor een verhaal dat persoonlijke ambities verweeft met de collectieve verlangens van een natie die op de rand van verandering staat.