‘L’olmo e l’edera’ van Anton Giulio Barrili is een roman die werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het werk verkent thema’s als liefde, natuur en de complexiteit van menselijke relaties, met een focus op de personages die leven in de levendige sfeer van Genua. De belangrijkste personages zijn Guido Laurenti, een jonge naturalist, en de mysterieuze markiezin Bianca di Roccanera, die hem met haar schoonheid betovert. In het begin van ‘L’olmo e l’edera’ worden we in de wereld van de verteller gebracht en krijgen we zijn reflecties over de aard van verhaaltechnieken te horen; hierin wordt de belangrijkheid van waarheidsgetrouwheid benadrukt. Het boek beschrijft het leven van Guido Laurenti, die een teruggetrokken levensstijl leeft en zich diep in de natuur verdiept. Zijn eenzaamheid verandert wanneer hij verliefd raakt in de geheimzinnige markiezin Bianca; zijn gedachten worden volledig in beslag genomen wanneer hij haar vanaf een afstand observeert tijdens een voorstelling in het theater. Het verhaal wijst ook op de innerlijke strijd die Laurenti moet voeren wanneer hij van een leven gewijd aan de natuur overgaat naar een leven dat wordt beïnvloed door menselijke emoties en verlangen. Dit zet de toon voor de komende romantische en sociale complexiteiten in het verhaal.