„Olmo i winać” Antona Giulia Barrili jest powieścią napisaną na końcu XIX wieku. To dzieło dotyka tematów miłości, natury oraz złożoności ludzkich relacji, z akcentem na postaci żyjące w dynamicznym środowisku Genui. Głównymi bohaterami są młody naturalista Guido Laurenti oraz tajemnicza markiza Bianca di Roccanera, która oczarowuje go swoją urodą. W openingu „Olmo i winać” prezentuje się punkt widzenia narratora oraz jego refleksje na temat istoty opowiadania historii, z naciskiem na wagę prawdy w narracjach. Powieść rozpoczyna się od życia Guido Laurenti, który prowadzi samotniczy styl życia, głęboko angażując się w obserwację świata przyrody. Jego spokojne życie zostaje zakłócone, gdy zakochuje się w tajemniczą markizę Biancu – jej urok odbija się na jego myślach, gdy widzi ją z oddali podczas przedstawienia w teatrze. Opowieść ukazuje także wewnętrzne konflikty Laurenti, który przechodzi od życia poświęconego naturze do życia pełnego ludzkich emocji i pragnień, co otwiera drogę dla rozwoju romantycznych i społecznych zawiłeń w jego życiu.