Anton Giulio Barrili’nin “L’olmo e l’edera” adlı eseri 19. yüzyılın sonlarında yazılmış bir romandır. Bu eser, aşk, doğa ve insan ilişkilerinin karmaşıklıkları gibi temaları ele almakta olup, özellikle Cenova’nın canlı atmosferinde yaşayan karakterlere odaklanmaktadır. Hikayede, genç bir doğa bilimcisi olan Guido Laurenti ve onu güzelliğiyle büyüleyen gizemli Marchesa Bianca di Roccanera ön planda yer alır. “L’olmo e l’edera”nın başlangıcı, anlatıcının bakış açısını ve hikaye anlatımının doğası üzerine yaptığı düşünceleri sunarak, anlatılarda gerçeğin önemini vurgular. Kitap, doğayla derinden bağ kurmuş ve inzivada yaşayan Guido Laurenti’nin hayatına odaklanır; ancak tiyatroda bir gösteriyi izlerken uzaktan Bianca di Roccanera’ya hayran kalmasıyla onun yalnızlığı bozulur. Anlatı, Laurenti’nin doğaya adanmış bir yaşamdan insan duyguları ve arzularıyla iç içe geçmiş bir hayata geçiş yaparken karşılaştığı içsel mücadelelere de işaret eder ve böylece romantik ve sosyal karmaşıklıkların gelişimine zemin hazırlar.