«Historia Antiga» اثر نویسندهای ناشناس، روایتی تاریخی است که احتمالاً در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این متن رسالهای مقدماتی دربارهٔ تاریخ باستان است و تمدنها و اقوام مهمی، از جمله عبرانیان، مصریان، آشوریان و بابلیان، را بررسی میکند و در دورههای کلیدی تاریخ پیش میرود تا به سقوط امپراتوری روم میرسد. به نظر میرسد این کتاب مروری نظاممند بر این جوامع باستانی، فرهنگهایشان و رویدادهای سرنوشتسازی که تاریخ را شکل دادهاند ارائه میدهد. آغاز «Historia Antiga» مفهوم تاریخ باستان را معرفی میکند و تقسیمبندیهای آن و دورههای اصلی شکلدهندهٔ روایت را شرح میدهد. کتاب با بررسی دوران پیشاتاریخی آغاز میشود و به تحول بشر و پیدایش فرهنگی نژادهای گوناگون میپردازد. مقدمه زمینه را برای بررسی تحلیلی اقوام تاریخی فراهم میکند و چارچوبی برای درک میراث آنان، از جمله سهم نژادهای سامی، حامی و آریایی در تمدن، به دست میدهد. سپس روند تحول این تمدنها ترسیم میشود و متن به فصلهای ویژهای دربارهٔ گروههای برجسته میرسد؛ این بخش با عبرانیان آغاز میشود که زمینهٔ بنیادین بررسیهای تاریخی بعدی را شکل میدهند.