„Historia Antiga” autorstwa nieznanego autora to opis historyczny, prawdopodobnie napisany pod koniec XIX wieku. Tekst stanowi elementarny traktat o historii starożytnej, obejmujący ważne cywilizacje i ludy, w tym Hebrajczyków, Egipcjan, Asyryjczyków i Babilończyków, a następnie przedstawiający kluczowe okresy historyczne aż do upadku Cesarstwa Rzymskiego. Książka wydaje się oferować systematyczny przegląd tych starożytnych społeczeństw, ich kultur oraz przełomowych wydarzeń, które ukształtowały historię. Początek „Historia Antiga” wprowadza pojęcie historii starożytnej, przedstawiając jej podział i najważniejsze okresy wyznaczające strukturę narracji. Rozpoczyna się od omówienia czasów prehistorycznych, analizując rozwój ludzkości i kulturowe początki różnych ras. Wstęp nadaje ton analitycznemu badaniu ludów historycznych, ustanawiając ramy dla zrozumienia ich dziedzictwa, takiego jak wkład ras semickich, chamickich i aryjskich w rozwój cywilizacji. Następnie przedstawia zarys drogi rozwoju tych cywilizacji, prowadząc do szczegółowych rozdziałów poświęconych znaczącym ludom, począwszy od Hebrajczyków, którzy stanowią podstawowy kontekst dla dalszych rozważań historycznych.