کتاب «مصائب و مناقشات نویسندگان» اثر آیزاک دیزرائیلی، کاوشی ادبی است که در اوایل قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر به رنجهایی میپردازد که نویسندگان در طول تاریخ با آنها روبهرو بودهاند و مبارزهٔ آنان با فقر، فقدانِ بهرسمیتشناختهشدن و روابط اغلب پرتنش میان نویسندگان و حامیانشان را بررسی میکند. دیزرائیلی نهتنها چالشهای نویسندگی را بررسی میکند، بلکه دربارهٔ زمینهٔ گستردهتر فرهنگی و تاریخیِ کوششهای ادبی نیز تأمل میورزد. آغاز متن نقش پیشگفتار را دارد و قصد دیزرائیلی برای بررسی سرنوشتهای گوناگون و فاجعهبار نویسندگان را شرح میدهد. او از نویسندگان پیشین یاد میکند و به گلایههای آنان از دشواریهای نویسنده بودن، از جمله پیریوس والریانوس و تئوفیلوس اسپیتسلیوس، اشاره دارد. نویسنده از خلال نمونهها و حکایتهای گوناگون حقیقتی تلخ را آشکار میکند: بسیاری از نویسندگان، با وجود نبوغ و contributions آنان به جامعه، در گمنامی و نومیدی مالی زندگی میکنند و اغلب خودِ ارزش تلاشهایشان را در جهان ادبیات زیر سؤال میبرند. مقدمه لحنی همدلانه نسبت به این چهرههای ادبی ایجاد میکند و در عین حال نشان میدهد که کشمکشهای آنان هم به زمان خود مربوطاند و هم جاودانه؛ و برای خوانندگان گذشته و معاصر هر دو اهمیت دارند.