„Bajki” Iwanosa Velarasa to zbiór bajek napisanych w połowie XIX wieku. Książka przybliża moralne lekcje za pomocą aluzyjnych historii, w których występują różne zwierzęta i postaci, aby przekazać ważne informacje dotyczące ludzkiej zachowawki i społeczności. To dzieło łączy elementy poetyki z narracją, a jego cel polega na rozmyślaniach nad ponadczasowymi problemami. Prolog zbioru wyraża pragnienie opowiadać historie Ezopa, podkreślając kontrast między prawdą a oszustwem. Dalej w tekście pokazuje się przyjaźń pomiędzy Prawdą a Kłamstwem oraz to, jak społeczność często ignoruje prawdę na rzecz złośliwych kłamstw. Następne bajki przedstawiają różne sytuacje z udziałem zwierząt – np. pracowitą mrówek i bezobowiązkową sikadę – podkreślając znaczenie przewidywalności i ciężkiej pracy nad odkładaniem spraw na później, a także komentując ludzkie głupstwa i konsekwencje ignorancji. Ten początkowy fragment nadaje całości zbiórki refleksyjny ton, zapraszając czytelników do świata inteligentnych opowiadań i głębokich rozmyślań.