„Refleksje” Oscara Wilda to zbiór esejów i dialogów napisanych na początku XX wieku. Książka dotyka estetycznych i filozoficznych zasad, eksplorując znaczenie sztuki i kreatywności w kontrastie z codziennością. Wilde, znany swym błyskawicznym umiem i głębokimi spojrzeniami, podkreśla ważność wyobraźni i artystycznej ekspresji poprzez różne dyskusje, w których głównymi bohaterami są postaci rozmawiające o swoich przekonaniach. Na początku tej książki czytelnik poznaje postacie Kiryla i Vivian w bibliotece, gdzie prowadzą żywą dyskusję o naturze sztuki i rzeczywistości. Vivian wyraża rozczarowanie światem naturalnym, twierdząc, że im bardziej się studiuje sztukę, tym mniej docenia się piękno przyrody, podczas gdy Kiryl opowiada się za doświadczanie piękna otaczającego świata. Ten dialog stanowi pretekst do rozszerzonej krytyki realizmu, gdyż Vivian planuje napisać artykuł zatytułowany „Upadek fałszu”, w którym podkreśli ważność wyobraźni i kreatywności w literaturze i sztuce na tle rosnącego wpływu pragmatycznego, dokumentalnego podejścia w współczesnych dziełach. Poprzez swoje rozmowy Wilde zakłada tematyczne fundamenty tej książki, dotyczące wyjątkowej roli sztuki w ludzkim doświadczeniu.
Zamiary