‘Memórias’ van Raul Brandão is een memoir dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het werk reflecteert op de persoonlijke ervaringen, herinneringen en observaties van de auteur over het leven, de dood en de essentie van het bestaan. Door een reeks reflecties duikt Brandão in de emotionele momenten uit zijn leven en behandelt thema’s als nostalgie, verlies en de verstrijking der tijd, evenals de invloed die andere personen op hem hebben gehad. In het begin van ‘Memórias’ wordt de lezer kennisgebracht met de contemplatieve aard van de auteur; hij reflecteert over zijn leven met zowel spijt als waardering. Het boek begint met een erkenningsverklaring van Brandão over zijn fouten en passies uit het verleden, en hij uitdrukt zijn dankbaarheid voor de kans om het ‘ontaarde schouwspel van het leven’ te mogen aanschouwen. Hij deelt levendige herinneringen aan zijn jeugd met de lezer, waarbij hij korte maar belangrijke momenten naar voren haalt die zijn wereld hebben gevormd – van de dood van zijn vader tot de geluiden uit zijn ouderlijke huis. De sfeer van het boek is doordrongen van heimwee en melancholie; Brandão beseft immers de tijdelijkheid van het leven en de vervagende indrukken van de mensen die hij heeft verloren. Dit reflecterende karakter blijft waarschijnlijk door het hele boek heen voortduren.