„Memorie” Raula Brandãoa to książka wspomnieniowa napisana na początku XX wieku. W tym dziele autor reflektuje nad swoimi osobistymi doświadczeniami, wspomnieniami oraz spostrzeżeniami dotyczącymi życia, śmierci i esencji bytia. Poprzez serię rozmyślań Brandão zagłębia się w bolesne momenty swojego życia, dotykając tematów nostalgii, straty i upływu czasu, a także wpływu osób, które go kształtowały. Wstęp do „Memoriów” zapoznaje czytelników z refleksyjnym charakterem autora, który patrzy na swoje życie z zarazem żalem i wdzięcznością. Książka zaczyna się od przyznania przez Brandãoa swych błędów i zamiłowań z przeszłości, a także wyrażenia wdzięczności za możliwość bycia świadkiem „obrazu rozpustności życia”. Autor dzieli się żywymi wspomnieniami ze swojego dzieciństwa, podkreślając krótkie, lecz istotne momenty, które wpłynęły na jego życie – od śmierci ojca po dźwięki z domu z dzieciństwa. Atmosfera tekstu jest pełna tęsknoty i melancholii; Brandão uświadamia sobie nieuchronność życia oraz ustępający wpływ osób, które go opuściły, co nadaje całości książki refleksyjny ton.