«Il mondo è rotondo: romanzo» Альфрэда Панцыні — раман, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У цэнтры сюжэта — Беатус Рэнатус, некалькі меланхалічны і схільны да самарэфлексіі персанаж, якога паказана на фоне пасляваеннай Італіі. У кнізе раскрываюцца такія тэмы, як абсурднасць чалавечых паводзінаў, грамадскія нормы і ўплыў вайны на жыццё асобнага чалавека. У пачатку рамана Беатус Рэнатус паўстае перад чытачом чалавекам, які сутыкаецца з рэшткамі грамадства, што ўсё яшчэ адчувае наступствы нядаўняй вайны. Падчас ранішняй прагулкі па горадзе на поўдні Італіі ён бачыць непрыемную сцэну: адзін з гараджан плюе, — і гэта выклікае ў яго пагарду ды прымушае разважаць пра паводзіны людзей вакол яго. Беатус, якога апісваюць як выдатнага школьнага інспектара, успамінае сваё мінулае і змены ў сабе ды грамадстве. Яго думкі ўводзяць складанае перапляценне гісторыі, маралі і чалавечай прыроды, задаючы тон сацыяльнай крытыцы, якая пранізвае аповед. Узаемадзейнічаючы з такімі персанажамі, як малады прафесар, які шукае шчасця, і рознымі жыхарамі горада, Беатус паступова паказвае, што Панцыні імкнецца раскрыць складанасці жыцця ў пасляваеннай Італіі і пошуку сэнсу ва ўмовах няспынных грамадскіх змен.