„Świat jest okrągły: powieść” Alfredo Panziniego to powieść napisana na początku XX wieku. Opowieść dotyczy Beata Renatusa – dość melancholijnego i introspektywnego bohatera, który przemieszcza się po wojennej Italii. Książka eksploruje takie tematy jak absurdy ludzkiej zachowania, normy społeczne oraz wpływ wojny na życie pojedynczych osób. Na początku powieści Beatus Renatus stara się poradzić z pozostałościami społeczeństwa, które wciąż doznaje skutków niedawnej wojny. Podczas ranniej przechadzki po jednym z miast na południu Włoch widzi nieprzyjemną scenę – obywatel pluje; to wywołuje u niego zniesmaczenie i skłania go do refleksji nad zachowaniem ludzi wokół niego. Beatus, opisany jako wybitny inspektor szkol, rozmyśla o swoim przeszłości oraz zmianach, które dokonują się w nim samym i w społeczności. Jego myśli pokazują złożony związek między historią, moralnością a ludzką naturą, co stanowi podstawę dla socjalnej krytyki, która przecina całą narrację. W interakcji z różnymi postaciami – młodym profesorem usiłującym znaleźć szczęście, a także mieszkańcami miasta – staje się jasne, że Panzini chce rozwikłać złożoności życia w powojennej Italii oraz poszukiwania sensu w obliczu trwałych zmian społecznych.