‘Il mondo è rotondo: romanzo’ van Alfredo Panzini is een roman die werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. De verhaallijn volgt Beatus Renatus, een enigszins melancholiek en introspectief personage dat door het naoorlogse Italië trekt. Het boek verkent thema’s als de absurditeiten van menselijk gedrag, maatschappelijke normen en de invloed van oorlogen op individuenlevens. In het begin van de roman wordt Beatus Renatus beschreven terwijl hij worstelt met de naweeën van een recente oorlog. Tijdens zijn ochtendwandeling door een stad in het zuiden van Italië komt hij oog in oog te staan met het onaangename schouwspel dat iemand spuugt; dit provoert zijn afkeer en leidt tot reflecties over het gedrag van de mensen om hem heen. Beatus, die wordt beschreven als een gewaardeerde schoolinspecteur, peilt terug in zijn verleden en overweegt de veranderingen die zich zowel in hemzelf als in de samenleving hebben voorgedaan. Zijn gedachten brengen een complexe verweving van geschiedenis, moraal en de menselijke conditie naar voren, waardoor de sociale kritiek die door het verhaal heen spreekt duidelijk wordt. Door zijn interacties met personages als een jonge professor die op zoek is naar geluk en de verschillende inwoners van de stad, komt Panzini’s intentie om de complexiteit van het leven in naoorlogse Italië en de zoektocht naar zin te verkennen, duidelijk naar voren.