„Népdalok és mondák (tomy 1–2); Zbiórka węgierskiej folklorystyki” autorstwa Jánosa Erdélyiego to także zbiór ludowych pieśni i opowieści skompilowany w połowie XIX wieku. Ten tom łączy różne elementy węgierskiej tradycji ustnej, podkreślając kulturowe i historyczne znaczenie węgierskiej poezji ludowej. Cel zbioru jest zapobieganie utraceniu bogactwa węgierskiego folkloru poprzez dokumentowanie pieśni dotyczących tematów miłości, natury i życia społecznego. Na początku tomu znajduje się obszerne przedmówienie, w którym wyjaśnione są motywacje stworzenia tego zbioru. Erdélyi odnosi się do wcześniejszych prób gromadzenia ludowych pieśni i podkreśla konieczność zachowania ich autentyczności oraz kulturowej wartości w obliczu słabnących tradycji. W tekście zaznaczana jest również rola współpracy lokalnych uczonych i entuzjastów w ochronie tych folklorystycznych elementów. Pierwszy rozdział zawiera serię pieśni miłosnych, które wyraznie oddają emocjonalny charakter węgierskich romansów, przygotowując takim sposobem grunt do dalszego poetycznego eksplorowania tego gatunku w całym tomie.