„Syryjski Chrystus” Abrahama Mitrie Rihbany to dzieło refleksyjne napisane na początku XX wieku. Książka przybliża życie i nauki Jezusa Chrystusa z perspektywy kultury wschodniej, mając za cel pomóc czytelnikom, zwłaszcza tym na Zachodzie, w zrozumieniu kontekstu kulturowego i społecznego epoki, w której żył Chrystus. Autor stara się przezwyciężyć różnice w postrzeganiu duchowości pomiędzy Wschodem a Zachodem, podkreślając bogactwo wschodnich tradycji, które miały wpływ na wiele biblijnych opowieści. W prologu autor wyjaśnia swoje zamiary i motywację do napisania tej książki, twierdząc, że jego spojrzenie na życie Chrystusa bazuje na osobistych doświadczeniach jako Syryjczyka urodzonego w bliskiej odległości od miejsca jego urodzenia. Rihbany rozmyśla nad tym, jak obyczaje, język i społeczne wartości współczesnej Syrii pomagają zrozumieć biblijne historie, podkreślając, że ich zrozumienie jest kluczowe do prawidłowego pojęcia duchowych nauczzeń Chrystusa. Pierwsze rozdziały przygotowują czytelnika do dogłębnego rozpatrzenia tych tematów, prezentując specyficzne kulturowe interpretacje znanych biblijnych opowieści i podkreślając ich trwałe znaczenie.