Abraham Mitrie Rihbany’nin “Suriyeli İsa” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir çalışmadır. Bu kitap, özellikle Batılı okuyuculara İsa Mesih’in yaşamı ve öğretileri hakkında onun döneminin kültürel ve sosyal bağlamlarına dair bilgiler sunmayı amaçlamaktadır. Doğu ile Batı’nın ruhaniyet anlayışları arasındaki farklılıkları gidermeye çalışan eser, birçok Kutsal Kitap öyküsünü şekillendiren Doğu kültürünün zenginliğine vurgu yapar. Metnin başında yazarın niyetleri ve geçmişi tanıtılır; Rihbany, İsa’nın doğum yerine yakın bir yerde doğmuş bir Suriyeli olarak kişisel deneyimlerinden yola çıkarak İsa’nın hayatına dair derinlemesine bilgiler sunmayı hedeflemektedir. Rihbany, günümüz Suriyesi’nin gelenekleri, dilinin ve sosyal değerlerinin Kutsal Kitap öykülerini nasıl aydınlattığını düşünür ve bu unsurları anlamanın İsa’nın ruhani öğretilerini gerçekten kavramak için hayati önem taşıdığını vurgular. İlk bölümler, okuyucuyu tanıdık Kutsal Kitap öykülerinin kültürel açılardan yorumlanmasına yönlendirirken, bu hikayelerin günümüzde de sahip olduğu önemi de vurgular.