„Jeremiasz: Dramatyczny poemat w dziewięciu obrazach” Stefana Zweiga to utwór dramatyczny napisany na początku XX wieku. Sztuka koncentruje się na biblijnej postaci Jeremiasza, podejmując tematykę proroctwa, konfliktu oraz walki o tożsamość i wiarę w burzliwych okolicznościach. Poprzez skupienie na Jeremiaszu i jego relacjach z innymi postaciami utwór zgłębia emocjonalne i moralne dylematy jednostki ukazane na tle nieuchronnej zagłady Jerozolimy. Początek sztuki przedstawia Jeremiasza na dachu jego domu, gdzie doświadcza przerażającej wizji zapowiadającej zniszczenie Jerozolimy. Ogarnia go poczucie naglącej potrzeby działania i grozy; wyczuwa nadciągającą katastrofę, którą otaczający go ludzie lekceważą. Gdy zmaga się ze swoim powołaniem prorockim, przerywa mu zaniepokojona matka, nalegając, by skupił się na ułożeniu sobie życia i wypełnianiu obowiązków kapłana. Ich rozmowa ukazuje zarówno wewnętrzne rozterki Jeremiasza, jak i społeczne naciski jego epoki, przygotowując grunt pod konflikt między jego prorocką misją a oczekiwaniami otoczenia. Ta poruszająca introdukcja ustanawia dramatyczną intensywność i emocjonalną głębię, które charakteryzują rozwijającą się opowieść.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Jeremiah_(play))