R. F. Bartonning «Ifugao qonuni» asari XX asr boshlarida yozilgan etnografik tadqiqotdir. Ushbu nashr Filippindagi murakkab sholi terrasalari bilan mashhur bo‘lgan ifugao xalqining huquqiy tizimi va urf-odatlarini chuqur o‘rganadi. Unda ifugao huquqining ildizlari, jumladan, uning urf-odatlar va taqiqlar bilan aloqasi tahlil qilinadi hamda oilaviy huquq va mulk huquqidan tortib jinoyat huquqi va ijtimoiy mas’uliyatlargacha bo‘lgan mavzular yoritiladi. Asarning boshlanish qismida ifugao madaniyati tanishtirilib, uning rasmiy siyosiy boshqaruvga ega emasligi, biroq taqiqlar va ijtimoiy me’yorlardan kelib chiqadigan mustahkam odat huquqi tizimlariga ega ekani ta’kidlanadi. Muallif tashqaridagilar tomonidan «varvar» deb atalishiga qaramay, ifugao xalqi o‘zining ijtimoiy tuzilishi uchun muhim bo‘lgan odat huquqlari orqali nisbiy tinchlik va hamjihatlikni saqlab kelishini ilgari suradi. Barton ifugao huquqining nikoh shartnomalari, mulkni meros qilib olish va urug‘ majburiyatlari kabi o‘ziga xos jihatlarini batafsil ko‘rib chiqishga zamin yaratadi hamda bu amaliyotlarni ibtidoiy jamiyatlar haqidagi kengroq antropologik munozara doirasida talqin qiladi.