R. F. Barton tarafından yazılan “Ifugao Hukuku”, 20. yüzyılın başlarında kaleme alınmış bir etnografik eserdir. Bu çalışma, Filipinler’de bulunan karmaşık pirinç teraslarıyla tanınan Ifugao halkının hukuk sistemini ve geleneklerini derinlemesine incelemektedir. Eser, Ifugao hukukunun köklerini; gelenekler ve tabularla olan bağlantısını da içerecek şekilde ele almakta ve aile hukuku, mülkiyet haklarından ceza hukuku ve sosyal sorumluluklara kadar çeşitli konuları tartışmaktadır. Eserin giriş bölümünde Ifugao kültürü tanıtılırken, bu toplumun resmi bir siyasi yönetim sisteminin olmamasına rağmen tabular ve sosyal normlardan kaynaklanan güçlü geleneksel hukuk sistemlerine sahip olduğu vurgulanmaktadır. Yabancılar tarafından “vahşi” olarak nitelendirilmesine rağmen Ifugao halkının, toplumsal yapıları için hayati öneme sahip olan geleneksel hukukları sayesinde nispeten barışçıl ve birlik içinde yaşadığı belirtilmektedir. Barton, evlilik sözleşmeleri, mülkiyet mirası ve klan sorumlulukları gibi Ifugao hukukunun özgün yönlerini ayrıntılı bir şekilde incelemekte ve bu uygulamaları ilkel toplumlar üzerine yapılan daha geniş antropolojik tartışmaların bağlamına yerleştirmektedir.