Εγχειρίδιον Βυζαντινής Ιστορίας
دربارهٔ این کتاب
«Εγχειρίδιον Βυζαντινής Ιστορίας» اثر پائولوس کارولیدس، گزارشی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر در درجهٔ نخست به‌عنوان کتاب درسی برای دانشجویان زبان‌شناسی و ادبیات طراحی شده و هدفش ارائهٔ مروری عملی بر تاریخ بیزانس، همراه با عناصر کلیدی تاریخ قرون وسطی، است. این کتاب خلأ موجود در منابع آموزشی در دسترس برای مطالعهٔ تاریخ بیزانس را برطرف می‌کند و راهنمایی مختصر اما جامع دربارهٔ این موضوع ارائه می‌دهد. مقدمهٔ کتاب هدف و دامنهٔ آن را مشخص می‌کند و توضیح می‌دهد که هرچند این اثر راهنمایی جامع برای دانشجویان است، ادعای آن را ندارد که رساله‌ای علمی و جامع باشد. کارولیدس بر اهمیت تاریخی تاریخ بیزانس به‌عنوان ادامهٔ تاریخ روم باستان تأکید می‌کند و روند شکل‌گیری امپراتوری بیزانس را از زمان تأسیس قسطنطنیه شرح می‌دهد. او به تعامل فرهنگی و سیاسی میان امپراتوری روم شرقی و جمعیت یونانی می‌پردازد و بر گذار از هویت رومی به هویت بیزانسی در طول هزار سال تاریخ تأکید می‌کند؛ فرایندی که با سقوط امپراتوری در سال ۱۴۵۳ به اوج رسید.
