‘Handboek voor de Byzantijnse geschiedenis’ van Paulos Karolides is een historisch werk dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het is voornamelijk bedoeld als leerboek voor studenten filologie en biedt een praktische samenvatting van de Byzantijnse geschiedenis, geïntegreerd met belangrijke elementen uit de middeleeuwse geschiedenis. Het vult een lacune in het beschikbare onderwijsmateriaal over de Byzantijnse geschiedenis en biedt een kort maar uitgebreid handboek over dit onderwerp. In de inleiding wordt duidelijk wat het doel en de omvang van het boek zijn; hoewel het een volledig handboek is voor studenten, streeft het niet naar een uitputtend wetenschappelijk onderzoek. Karolides benadrukt de historische betekenis van de Byzantijnse geschiedenis als voortzetting van de oude Romeinse geschiedenis en beschrijft de ontwikkeling van het Byzantijnse rijk sinds de stichting van Constantinopel. Hij behandelt ook de culturele en politieke verhoudingen tussen het Oost-Romeinse rijk en de Griekse bevolking, en legt de overgang van de Romeinse naar de Byzantijnse identiteit gedurende een millennium uit, die eindigde in de val van het rijk in 1453.