„Listy z Palestyny” autorstwa J.D. Paxtona to zbiór osobistych listów napisanych w połowie XIX wieku. Praca ta opisuje doświadczenia i obserwacje autora podczas jego pobytu w Palestynie w latach 1836–1838, a także jego podróże po różnych regionach, w tym pierwszy przybycie do Bejrutu. Listy dotyczą krajobrazów, kulturowych specjalności oraz historycznego znaczenia odwiedzanych miejsc, przedstawiając żywy obraz życia w tamtym okresie. Książka zaczyna się opowieścią autora o swoim przybyciu do Bejrutu po krótkim pobycie na Cyprze; opisuje z нетерпieniem pierwszy widok Góry Libanu, podkreślając piękno i emocjonalną wartość tego krajobrazu, który ma dla niego głębokie biblijne znaczenie. Paxton dzieli się swoimi pierwszymi doświadczeniami w Bejrucie, opisując układ miasta, otaczające góry oraz procedury kwarantyny stosowane w związku z wybuchem epidemii. Za pomocą bogatych opisów pokazuje urok tego miejsca oraz trudności wynikające z adaptacji do lokalnych zwyczajów i środowiska, czym nadaje kolejnym listom refleksyjny i przyjemny w odbiorze ton.