J. D. Paxton’un “Filistin’den Mektuplar” adlı eseri, 19. yüzyılın ortalarında yazılmış kişisel mektuplardan oluşmaktadır. Bu eser, Paxton’un 1836 ile 1838 yılları arasında Filistin’de geçirdiği süre boyunca yaşadığı deneyimleri ve gözlemlerini anlatmaktadır; özellikle Beyrut’a ilk varışından itibaren çeşitli bölgelerde yaptığı geziler vurgulanmaktadır. Mektuplar, ziyaret ettiği yerlerin manzaralarını, kültürel özelliklerini ve tarihi önemlerini ayrıntılı bir şekilde ele almakta ve o dönemin yaşamını canlı bir biçimde tasvir etmektedir. Kitabın başında yazar, Kıbrıs’ta kısa bir süre geçirdikten sonra Beyrut’a vardığını anlatmaktadır. Lübnan Dağı’nı göreceği düşüncesinin heyecanını ifade eden Paxton, bu manzaranın kendisi için taşıdığı derin dini ve duygusal anlamları da ayrıntılı olarak açıklamaktadır. Beyrut’taki ilk deneyimlerini paylaşan yazar, şehrin yapısını, çevresindeki dağları ve bir veba salgını nedeniyle uygulanan karantina önlemlerini de anlatmaktadır. Zengin betimlemeler aracılığıyla Beyrut’un sevimli atmosferini ve yerel geleneklere uyum sağlamakta yaşadığı zorlukları aktaran Paxton, sonraki mektuplar için düşündürücü ve sürükleyici bir ortam yaratmıştır.