«The Persian Mystics: Jalálu'd-dín Rúmí» Ф. Хэдланда Дэвіса — гэта ўсебаковае даследаванне суфійскай містыкі, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У творы разглядаюцца жыццё і вучэнне славутага персідскага паэта і філосафа Джалалуддзіна Румі, вядомага сваімі глыбокімі містычнымі азарэннямі і лірычнай паэзіяй. Гэта даследаванне не толькі перадае сутнасць твораў Румі, але і раскрывае асноўныя паняцці суфізму, падкрэсліваючы тэмы любові, боскага адзінства і імкнення да духоўнага прасвятлення. У пачатку тэксту аўтар знаёміць чытача з суфізмам, акрэсліваючы яго паходжанне і гістарычны кантэкст. Дэвіс тлумачыць значэнне тэрміна «суфій», якім называюць групу, што першапачаткова адмовілася ад матэрыялістычных празмернасцяў і замест гэтага прыняла жыццё ў прастаце і адданасці. Ён стварае інтэлектуальную аснову, спасылаючыся на розныя ўплывы на суфізм, у тым ліку на неаплатанізм, і адначасова падкрэслівае ўнікальны ўклад ранніх суфіяў, такіх як Рабія і Мансур аль-Халадж. Уступная частка рыхтуе глебу для падрабязнага разгляду жыцця і творчасці Румі, паказваючы суфізм як багатую традыцыю, заснаваную на глыбокім перажыванні боскай любові і яднання з Каханым.