‘De Perzische mystici: Jalálu’d-dín Rúmí’ van F. Hadland Davis is een uitgebreide studie over de soefistische mystiek, geschreven in het begin van de 20ste eeuw. Het boek gaat diep in op het leven en de leeringen van de bekende Perzische dichter en filosoof Jalálu’d-dín Rúmí, die wordt gewaardeerd vanwege zijn diepe mystieke inzichten en lyrische poezie. De studie vat niet alleen de essentie van Rúmí’s werken samen, maar ook de fundamentele concepten van het soefisme, waarbij thema’s als liefde, goddelijke eenheid en de zoektocht naar spirituele verlichting worden benadrukt. In het begin van het boek wordt een inleiding in het soefisme gegeven, waarin de oorsprong en historische context worden beschreven. Davis legt uit wat het begrip ‘soefi’ betekent; hiermee wordt een groep mensen bedoeld die oorspronkelijk materialistische excessen afwezen en in plaats daarvan een leven van eenvoud en devotie leidden. Hij stelt ook een intellectueel kader op door verschillende invloeden op het soefisme te noemen, waaronder neoplatonisme, terwijl hij de unieke bijdragen van vroege soefiërs als Rābi’a en Mansur al-Hallāj benadrukt. De inleiding zet de toon voor een gedetailleerde beschouwing van het leven en de werken van Rúmí, waardoor het soefisme wordt gepresenteerd als een rijke traditie die zich richt op diepe ervaringen van goddelijke liefde en eenheid met de Geliefde.