„De ‘Karakters’ van Jean de La Bruyère” van Jean de La Bruyère is een verzameling morele en sociale bespiegelingen, geschreven in de late 17e eeuw. Het werk onderzoekt de menselijke natuur en de dwaasheden van de samenleving en presenteert een reeks karakterportretten die de sociale normen en gedragingen van die tijd bekritiseren en belichten. La Bruyère zelf wordt belicht als een scherp waarnemer en criticus van de menselijke conditie, steunend op zijn ervaringen aan het hof en in de sociale kringen van zijn tijd. Aan het begin van „Karakters” biedt de inleiding inzicht in La Bruyères visie op moraal, literatuur en samenleving. Duidelijk wordt dat hij geen maximen wil scheppen, maar dat zijn werk een gedetailleerde observatie is van de hartstochten en ondeugden van de mensheid. Hij stelt dat zijn karakters composieten zijn, samengesteld uit verschillende individuen, wat een breder commentaar op de menselijke natuur mogelijk maakt in plaats van slechts specifieke portretten te schilderen. Dit gedeelte zet de toon voor een verkenning van maatschappelijk gedrag aan het einde van de 17e eeuw, waarin La Bruyères genuanceerde kritiek de oppervlakkigheid van menselijke omgang en de gevolgen van trots en IJdelheid behandelt, tegen de achtergrond van het hofleven van Lodewijk XIV.