Michele Amarining «Storia dei musulmani di Sicilia, vol. II» asari XIX asr o‘rtalarida yozilgan tarixiy tadqiqotdir. Kitob Vizantiya ta’sirining susayishidan keyingi musulmonlar hukmronligi davrida Sitsiliyadagi musulmon jamoasining siyosiy va huquqiy tuzilmalarini o‘rganadi. Unda musulmonlar davrida Sitsiliyada yashagan turli guruhlar o‘rtasidagi boshqaruv, mulk huquqlari va ijtimoiy munosabatlar batafsil tahlil qilinadi. Asarning boshlanishida avvalgi Vizantiya jamiyati bilan uning o‘rnini egallagan yanada jo‘shqin va faol musulmon jamoasi o‘rtasidagi tafovut ta’kidlanadi. U turli sulolalar davridagi siyosiy boshqaruvni, ayniqsa amirning rolini va mahalliy hokimiyatning murakkab xususiyatini batafsil tahlil qilishdan boshlanadi. Amari amirlar ko‘pincha xalifalikdan mustaqil ravishda katta hokimiyatni amalga oshirganini ko‘rsatadi; bu esa keyingi mahalliy boshqaruv muammolari uchun zamin yaratgan. Matnda, shuningdek, arablar va berberlar kabi turli etnik va qabila guruhlari, shuningdek mahalliy aholi bilan hukmdorlar o‘rtasida yuzaga kelgan ijtimoiy ziddiyatlarga ham to‘xtalib o‘tiladi; bu ziddiyatlar o‘sha tarixiy davrga xos bo‘lgan rang-barang munosabatlar manzarasini aks ettiradi.