‘Storia dei musulmani di Sicilia, vol. II’ van Michele Amari is een historisch verslag dat werd geschreven in de midden van de 19e eeuw. Het boek onderzoekt de politieke en juridische structuren van de moslimgemeenschap op Sicilië tijdens hun heerschappij, nadat de invloed van het Byzantijnse rijk was afgenomen. Het biedt een uitgebreide beschouwing van de bestuursstructuur, eigendomsrechten en sociale dynamieken onder de verschillende groepen die op Sicilië leefden in de moslimtijd. De opening van het boek benadrukt het contrast tussen de vroegere Byzantijnse samenleving en de levendigere en activerdere moslimgemeenschap die erop volgde. Het begint met een gedetailleerde analyse van de politieke bestuursstructuur onder verschillende dynastieën, met nadruk op de rol van de emir en de complexe aard van de lokale autoriteiten. Amari beschrijft hoe emirs vaak onafhankelijk van het kalifaat grote macht uitoefenden, waardoor later problemen met de lokale bestuursstructuur ontstonden. Het boek gaat ook in op het ontstaan van sociale spanningen tussen verschillende etnische en stamgroepen – zoals Arabieren en Berbers – evenals tussen de lokale bevolking en hun heersers. Dit reflecteert de complexe verhoudingen die kenmerkend waren voor deze historische periode.