Рубен Дарионинг «Нодирлар» асари XIX аср охири — XX аср бошларида ёзилган очерк ва танқидлар тўпламидир. Ушбу асарда символизм ҳаракати, айниқса, Дарио бу бадиий услубни ўз қитъасига олиб киришга интилгани сабабли, унинг Америкадаги таъсири ўрганилади. Турли шоирлар ва санъаткорлар ҳақидаги мулоҳазалари орқали у санъатда индивидуаллик, ижодкорлик ва гўзалликка интилишни улуғлайди ҳамда ўз давридаги адабий таъсирлар ҳақида бой тасаввур беради. Тўплам бошида муаллиф сўнгги ўн икки йил давомида фикрларининг ривожланишини акс эттирувчи сўзбошини тақдим этади; айнан шу даврда у Францияда илк бор символизм билан танишган эди. У Эдгар Аллан По ва Флобер каби санъаткорларга нисбатан ҳис қиладиган иштиёқи ва ҳайратини эътироф этади, шу билан бирга, чуқурликдан маҳрум деб билган устун адабий тенденцияларни танқид қилади. Кириш қисмида, шунингдек, символизм ҳаракатининг муҳим намояндалари ҳақида сўз юритилиб, шахсий курашлар манзарасидаги бадиий даҳо иккиёқламалиги таъкидланади; шу тариқа Дарио баён этган адабий эстетика олами ва унинг намояндаларига чуқурроқ кириб боришга ўқувчиларни чорлайдиган оҳанг белгиланади.