«Los Raros» اثر روبن داریو مجموعهای از جستارها و نقدهایی است که از اواخر قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. این اثر جنبش نمادگرایی را بررسی میکند و بهویژه بر تأثیر آن در آمریکا تمرکز دارد؛ زیرا داریو میکوشید این سبک هنری را به قاره خود معرفی کند. او در تأملاتش درباره شاعران و هنرمندان گوناگون، فردگرایی، خلاقیت و جستوجوی زیبایی در هنر را میستاید و زمینهای غنی برای درک تأثیرات ادبی زمانهاش فراهم میآورد. نویسنده در آغاز مجموعه، پیشگفتاری ارائه میکند که در آن درباره تحول اندیشههایش طی دوازده سال گذشته تأمل میکند؛ دورهای که در آن برای نخستین بار در فرانسه با نمادگرایی آشنا شد. او به شور و تحسینی که نسبت به هنرمندانی چون ادگار آلن پو و فلوبر دارد اذعان میکند، در حالی که جریانهای ادبی رایج را که از نظر او فاقد عمقاند به نقد میکشد. بخش آغازین همچنین به چهرههای کلیدی جنبش نمادگرایی میپردازد و دوگانگی نبوغ هنری را در پسزمینهای از کشمکشهای شخصی برجسته میکند؛ بدینسان لحنی پدید میآورد که خوانندگان را دعوت میکند عمیقتر به جهان زیباییشناسی ادبی و پدیدآورندگان آن، آنگونه که داریو ترسیمشان میکند، وارد شوند.