«Platonis Apologia Socratis» Платона — гэта сакратаўскі дыялог, напісаны пасля 399 года да н. э. У творы прадстаўлена юрыдычная абарона Сакрата на судзе па абвінавачанні ў бязбожнасці і разбэшчванні афінскай моладзі. Сутыкнуўшыся з журы, якое налічвала, магчыма, каля 500 чалавек, Сакрат адмаўляецца паступіцца сваёй сумленнасцю, нягледзячы на магчымасць задаволіць прадузятасці. Ён дапытвае сваіх абвінаваўцаў у сваёй характэрнай манеры, сцвярджаючы, што яго адзіная мудрасць заключаецца ў разуменні ўласнага невуцтва. У выніку журы прысуджае яго да смерці.