‘Plato’s Apologie van Socrates’ is een Sokraatiaans dialoog dat werd geschreven na 399 voor Christus. In dit werk wordt de juridische verdediging van Socrates tijdens zijn proces weergegeven, waarin hij werd aangeklaagd voor godslastering en het beïnvloeden van de jonge generatie in Athene. Tegenover een jury van waarschijnlijk 500 man weigerde Socrates om compromissen te sluiten met zijn integriteit, ondanks de mogelijkheid om vooroordelen te sussen. Hij stelde zijn aanklagers via zijn karakteristieke vragenstijl op de proef en verklaarde dat zijn enige wijsheid lag in het besef dat hij niets wist. Uiteindelijk veroordeelde de jury hem tot de doodstraf.