«Вясёлая навука» («La Gaya Scienza») Фрыдрыха Вільгельма Ніцшэ — філасофская праца, напісаная ў канцы XIX стагоддзя. У гэтым творы Ніцшэ даследуе тэмы, звязаныя з існаваннем, прыродай чалавецтва і роляй смеху ды радасці ў чалавечым досведзе. Праца служыць мостам паміж яго раннімі творамі і больш вядомым «Так казаў Заратустра», адлюстроўваючы развіццё яго думак пра мараль, веды і саму сутнасць жыцця. Уступ да «Вясёлай навукі» стварае аснову для глыбокага філасофскага даследавання складанасцей існавання. Ніцшэ пачынае з разважанняў пра пастаянную барацьбу чалавецтва за выжыванне і сэнс, сцвярджаючы, што нават уяўныя «ліхі» чалавечай прыроды могуць станоўча спрыяць захаванню віду. Ён крытыкуе ўсталяваныя нормы і каштоўнасці, мяркуючы, што яны часта служаць для зацямнення хаатычных і інстынктыўных бакоў чалавечага жыцця. Акрамя таго, Ніцшэ ўводзіць паняцце «вясёлай мудрасці», сцвярджаючы, што пераўтваральны смех, заснаваны на разуменні абсурднасці жыцця, з’яўляецца неад’емным для асабістага і калектыўнага развіцця. Урэшце, гэты ўступ намякае на перакананне Ніцшэ ў здольнасці асобы самастойна фарміраваць сваё разуменне існавання, нягледзячы на ўласцівыя яму супярэчнасці і выклікі.