«SATUJA JA TARINOITA I» اثر هانس کریستیان آندرسن مجموعهای از داستانهای پریان است که در اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. این مجموعه احتمالاً برخی از محبوبترین داستانهای آندرسن را دربر میگیرد و روایتهای خیالانگیز او را به نمایش میگذارد؛ روایتهایی که اغلب از طریق طرحهای خیالپردازانه و شخصیتهای بهیادماندنی، درسهای اخلاقی را منتقل میکنند. از جمله داستانهای این مجموعه، آثار کلاسیک محبوبی مانند «پری دریایی کوچک» و «شاهزادهخانم و نخود» هستند که به موضوعاتی چون عشق، فداکاری و ماهیت اشرافزادگی راستین میپردازند. بخش آغازین مجموعه با داستان سربازی شروع میشود که پس از بازگشت از جنگ به خانه، با پیرزنی جادوگر و مرموز روبهرو میشود؛ پیرزن در ازای بیرون آوردن چند سنگ چخماق قدیمی از درختی توخالی، به او ثروت پیشنهاد میکند. سرباز در جریان این مأموریت، جهانی جادویی را درون درخت کشف میکند؛ جهانی سرشار از گنجینه که سگهایی عظیم از آن نگهبانی میکنند. ثروت تازهیافتهاش در ابتدا او را شاد میکند و به زندگی تجملاتی و دوستان بسیار میانجامد، اما خیلی زود پیامد انتخابهایش او را به درگیری و سرانجام به رویارویی با قانون میکشاند. این داستان افسونگر، حالوهوای مجموعهای سرشار از ماجراجویی، خیالپردازی و تأمل دربارهٔ سرشت انسان را پایهگذاری میکند.