«The Law of Psychic Phenomena» van Thomson Jay Hudson is een wetenschappelijke publicatie die aan het einde van de 19e eeuw werd geschreven. Het boek tracht een allesomvattende werkhypothese op te stellen om verschillende psychische verschijnselen, waaronder hypnotisme, spiritisme en psychische therapieën, te analyseren en te classificeren. Hudson wil de hiaten in de psychologische wetenschap overbruggen door te stellen dat veel ogenschijnlijk uiteenlopende psychische manifestaties via een algemeen beginsel met elkaar verbonden zijn, dat systematisch kan worden begrepen en bestudeerd. Het begin van het werk legt de grondslag voor dit ambitieuze project door de noodzaak van een verenigende hypothese binnen de psychologie uiteen te zetten, vergelijkbaar met die in andere wetenschappelijke domeinen zoals de natuur- en scheikunde. Hudson betoogt dat psychologische verschijnselen zonder een dergelijk kader chaotisch en onbegrepen blijven. Hij introduceert al snel het concept van dualiteit in menselijke mentale processen en poneert het bestaan van een «objectieve geest», die via de zintuigen met de fysieke wereld interageert, en een «subjectieve geest», die buiten deze beperkingen functioneert, vooral in gehypnotiseerde toestand. Deze dualiteit staat centraal in het begrip van de diepgaandere verkenning in het boek van de manier waarop de menselijke geest psychische verschijnselen onderzoekt en begrijpt.