«تاریخ ادبیات اسپانیا، جلد دوم (از سه جلد)» اثر جورج تیکنور، گزارشی تاریخی است که در اواسط قرن نوزدهم نوشته شده است. این جلد به بررسی تحول ادبیات اسپانیا در دورهای سرنوشتساز، بهویژه از اوایل قرن شانزدهم تا اواخر قرن هفدهم، میپردازد و بر تأثیرات کلیسا، تفتیش عقاید و درام ملیِ نوظهور تمرکز دارد. تیکنور نمایشنامهنویسان گوناگون، تأثیر چالشهای اجتماعی و گذار از نمایشهای صرفاً مذهبی به آثار نمایشی سکولار و عامهپسند را بررسی میکند. تیکنور در آغاز این جلد، زمینهٔ تئاتر اسپانیا در دوران شارل پنجم را معرفی کرده و به چالشهایی میپردازد که کلیسا و تفتیش عقاید ایجاد کردند. او دربارهٔ شکلهای اولیهٔ درام، از جمله نمایشهای اسرار مذهبی، و چهرهٔ بنیادین لوپه دِ روئدا بحث میکند؛ کسی که آفرینش درام عامهپسند در اسپانیا به او نسبت داده میشود. بخش آغازین بر تعارض میان محدودیتهای کلیسایی و تمایل مردم به سرگرمیهای نمایشی متنوعتر تأکید میکند و زمینه را برای تحول ادبیات اسپانیا فراهم میسازد؛ ادبیاتی که در آن آمیزهای از سنت و نوآوریهای تازه در بیان نمایشی شکل میگیرد.