George Ticknor’un “İspanyol Edebiyatının Tarihi, Cilt 2 (Toplam 3 Cilt)” adlı eseri, 19. yüzyılın ortalarında yazılmış bir tarihî çalışmadır. Bu cilt, özellikle 16. yüzyılın başlarından 17. yüzyılın sonlarına kadar olan dönemde İspanyol edebiyatının gelişimini ele almakta olup, kilisenin, engizisyonun ve yeni ortaya çıkan ulusal tiyatronun etkilerine odaklanmaktadır. Ticknor, çeşitli oyun yazarlarını, toplumsal zorlukların etkilerini ve katı dini nitelikteki oyunlardan laik ve popüler dramatik eserlere geçiş sürecini incelemektedir. Cilt başında, Charles V döneminde İspanyol tiyatrosunun bağlamını tanıtan Ticknor, kilisenin ve engizisyonun ortaya koyduğu zorluklardan bahsetmektedir. Ayrıca dini gizem oyunlarını da içeren erken dönem dramatik türlerini ve İspanya’da popüler tiyatronun kurucusu olarak kabul edilen Lope de Rueda’nın rolünü ele almaktadır. Giriş bölümü, kiliseye ait kısıtlamalar ile halkın daha çeşitli tiyatro eserleri arzusu arasındaki çatışmayı vurgulayarak, İspanyol edebiyatının gelişim sürecinin temellerini atmaktadır. Bu süreçte, İspanyol edebiyatı hem geleneklerle hem de yeni dramatik ifade biçimleriyle bir araya gelmiştir.