„Historia doktryn ekonomicznych” autorstwa Charlesa Gide’a i Charlesa Rista to kompleksowy przegląd teorii ekonomicznych napisany na początku XX wieku. Książka przedstawia ewolucję myślenia ekonomicznego od czasów fizjokratów aż po współczesne teorie, analizując kluczowe doktryny i ich historyczne konteksty. Autorzy zajmują się także fundamentalnymi ideami, które wpłynęły na klasyczną ekonomię, oraz różnymi szkołami myślenia, pokazując związki pomiędzy tymi doktrynami w ciągu czasu. W introdukcji książki podkreśla się znaczenie fizjokratów jako twórców politycznej ekonomii; autorzy utrzymują, że właśnie oni wprowadzili koncepcję jednolitej nauki o społeczności, opartej na pojęciu „naturalnego porządku”, który według nich rządzi gospodarczymi interakcjami i zasadami. Centralnym elementem ich teorii jest przekonanie, że ziemia stanowi główny źródło bogactwa, dlatego klasyfikowali społeczne warstwy na produktywne, własnościowe i bezproduktywne. Przegląd tych doktryn umożliwia zrozumienie późniejszych rozwojów myślenia ekonomicznego, które wyzwalały lub budowały dalej na zasadach postawionych przez fizjokratów.